Contents
Σήμερα, σε δύσκολες μέρες και ταραγμένους καιρούς — όπως κι εκείνοι μέσα στους οποίους γεννήθηκε το έργο — η ελαφριά και γελοία καθημερινότητα της αστικής τάξης εκτίθεται μπροστά theazor.gr μας, αποκαλύπτοντας τις εμμονές, τις αυταπάτες, τις νευρώσεις και τις μικρότητες της εξουσίας. Αυτά ακριβώς τα στοιχεία μπορεί να αναδεικνύει σήμερα η όπερα του Ντονιτσέττι, θίγοντας, ίσως έμμεσα αλλά πάντως με οξυδέρκεια, ζητήματα κοινωνικής κινητικότητας, οικονομικής εξάρτησης, ακόμα και τη θέση της γυναίκας — ένα θέμα που άλλωστε, ως κοινωνία, ακόμη δεν έχουμε λύσει. Χάρη στις δεξιοτεχνικές απαιτήσεις της μουσικής, τις αξεπέραστες μελωδίες, τη χιουμοριστική πλοκή και τη ζωντάνια των χαρακτήρων, ο Ντον Πασκουάλε διεκδικεί ισάξια μια θέση ανάμεσα στον Κουρέα της Σεβίλλης του Τζοακίνο Ροσσίνι και τον Φάλσταφ του Τζουζέππε Βέρντι. Οι πιο ενδιαφέρουσες προτάσεις ψυχαγωγίας, πολιτισμού και διασκέδασης στην πόλη. Συνέβη στον γιο μου όταν ήταν είκοσι χρόνων. Δεν έχει smartphone, δεν έχει email, παίρνει τηλέφωνο αντί να στέλνει…
Το έργο, που γνώρισε παγκόσμια επιτυχία μέσα από τον κινηματογράφο, μεταφέρεται στη σκηνή σε σκηνοθεσία του Κωνσταντίνου Ασπιώτη, ο οποίος υπογράφει και τη δραματουργική εξεργασία μαζί με την Αλεξάνδρα Αϊδίνη, με έναν θίασο εκλεκτών ηθοποιών να «ζωντανεύει» μια βαθιά ανθρώπινη και συγκινητική ιστορία. Το έργο, με αφορμή μια φαινομενικά απλή επίσκεψη ενός νεαρού ζευγαριού σε ένα ώριμο παντρεμένο ζευγάρι, εξελίσσεται σε μια νύχτα αποκαλύψεων, έντονων συγκρούσεων και συναισθηματικής απογύμνωσης, σε μια ιστορία που ισορροπεί ανάμεσα στο τραγικό και το ειρωνικά αστείο. Μια παράσταση-κραυγή για τον κατακερματισμένο άνθρωπο του σήμερα,“η κουζίνα”, είναι μια διασκεδαστικά τρομακτική, πολιτική αλληγορία για το πώς η πίεση για παραγωγικότητα αποκτηνώνει την ίδια τη ζωή. Παλεύει να διατηρήσει την αξιοπρέπειά του, να καλλιεργήσει την ελπίδα, και να εμπνεύσει όσους έχουν ξεχάσει τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος. Ο Δημήτρης Παπανικολάου υποδύεται τον Ρεντ, έναν κρατούμενο που έχει μάθει να επιβιώνει εντός των τειχών και βρίσκει στον Άντι έναν απρόσμενο καθρέφτη αξιοπρέπειας και δύναμης. Για τον άνθρωπο που, ακόμα κι όταν όλα μοιάζουν χαμένα, επιμένει να βλέπει φως στο σκοτάδι.
Το #MeToo έχει φέρει δυναμικά στον δημόσιο διάλογο ζητήματα δικαιωμάτων, συμπερίληψης, ορατότητας, ισότητας και φεμινισμού. Μια προσπάθεια αναβίωσης έγινε από τον Γενάρη μέχρι τον Νοέμβριο του 1997, οπότε εντάχθηκε στο ελληνικό πρόγραμμα και μετονομάστηκε σε “Θέατρο στην ΕΤ1”, ουσιαστικά όμως μετέδιδε μαγνητοσκοπήσεις παραστάσεων μέσα από θεατρικές σκηνές. Για κάποιο διάστημα “πάγωσε”, δεν γινόταν τίποτα και παίζονταν επαναλήψεις και μαγνητοσκοπήσεις παραστάσεων. Εγώ είχα την επιθυμία να τους δω να ξαναπαίζουν μαζί στο ίδιο έργο και το κατάφερα στην τριλογία “Μάριος, Φανή, Καίσαρ” του Μαρσέλ Πανιόλ. Η Μαίρη Αρώνη ήταν μία από τις σπουδαίες πρωταγωνίστριες που συμμετείχαν. Ιδιαίτερη ανταπόκριση είχε η εκπομπή στον κόσμο της επαρχίας, που δεν είχε την ευκαιρία να παρακολουθήσει θέατρο, όπως στα αστικά κέντρα.
Νομίζω ότι δεν υπάρχει σύγκρουση, είναι τόσο απόλυτος στις απόψεις του σε όλο το έργο και όταν φτάνει το τέλος είναι πιο μικρός κι από τον άνθρωπο πιο μικρός κι από το τίποτα. Ο Κρέων στην παράσταση περιγράφεται ως προάγγελος της σύγχρονης βιοπολιτικής εξουσίας… Ο Μελέτης Ηλίας σημειώνει πως “ο Κρέων όπως και οι περισσότεροι ρόλοι στο αρχαίο δράμα δεν μπορούν να συγκριθούν με τους ήρωες του σύγχρονου δραματολογίου. Είναι και οι δυο τεραστίου μεγέθους ηρωες, απόλυτοι και οι δύο και η σύγκρουση τους είναι τεράστια.
Η συνεχής αναφορά στο όνομα της Βιρτζίνια Γουλφ εντείνει τη διάσταση του έργου, παραπέμποντας στην έννοια του προσωπικού και συλλογικού παραλογισμού, αλλά και της κατασκευής ταυτοτήτων σε έναν κόσμο γεμάτο ψευδαισθήσεις. Η κατ’ επανάληψη ανάδυση των ιστορικών γεγονότων επίμονα προκαλεί τους ήρωες να θυμηθούν, να επανασυνδέσουν δεσμούς, να οραματιστούν έναν καινούργιο κόσμο, μια καινούργια εναλλακτική, και να αντιδράσουν ώστε να δημιουργήσουν ένα μέλλον πιο φωτεινό, πιο ελπιδοφόρο από το παρόν που ζουν οι ήρωες του έργου αλλά και όλοι μας, ένα μέλλον που περιλαμβάνει τα ουσιώδη χαρακτηριστικά, της Ελευθερίας, της Αυτονομίας, της Αυτογνωσίας και της Εξέγερσης». Προσθέτω ακόμη ότι η γραφή της Σωτηροπούλου, πυκνά αλληγορική και ψηφιακή στο ξεκίνημά της, όσο εξελίσσεται η πλοκή γίνεται όλο και περισσότερο διαφανής, αναλογική, για να καταλήξει στους αντίποδες, λέγοντας τα πράγματα κυριολεκτικά και με το όνομά τους. Χωρίς την εργασία της εβδομάδος μπορείτε να προγραμματίσετε μια εξαιρετική θεατρική εξόρμηση! ‘’Δεν έχει σημασία ποιο κατώφλι θα περάσεις.
Το «Blue Train» που ζωγράφισε ο κεντρικός ήρωας του Γεράσιμου Ευαγγελάτου στα νιάτα του έχει τώρα μετατραπεί σε ένα βουνό από παλιοσίδερα. Ανήκοντας σε άλλες τάξεις, άλλες κουλτούρες, θα γνωρίσουν τη φιλία, την αγάπη και θα σταθούν μαζί απέναντι σ’ έναν κόσμο αδικίας και καταπίεσης. Η παράσταση ρίχνει μια τρυφερή ματιά στη σχέση του Εντουάρ με την Έλενα, μαζί με την οποία θα ξεκινήσει την πορεία της μεταμόρφωσης που θα τον οδηγήσει στη μεγάλη απόδραση. Με τη φράση του Groucho Marx «Οι άντρες είναι γυναίκες που δεν τα κατάφεραν» στο επίκεντρο, οι Γιώργος Κατσής, Πάνος Παπαδόπουλος και Κωνσταντίνος Πλεμμένος υποδύονται τρεις κωμικοτραγικούς χαρακτήρες, παγιδευμένους σε έναν εξωφρενικό, παραισθησιογόνο εφιάλτη. Ο πόθος της απεριόριστης γνώσης και των επίγειων απολαύσεων που οδηγεί τον Φάουστ να κάνει μια συμφωνία με τον Μεφιστοφελή, στον οποίο θα πουλήσει την ψυχή του, φέρνει σε πρώτο πλάνο τη σφοδρή σύγκρουση ανάμεσα στο σώμα και το πνεύμα, το βίωμα και τη γνώση, το απολλώνιο και το διονυσιακό, και την αγωνιώδη προσπάθεια του ανθρώπου να βρει το νόημα της ύπαρξης και τη λύτρωση.Βρείτε περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση «Φάουστ» εδώ. Η σκέψη που μουρμουράει στο κεφάλι μας, το άγχος για το πώς θα φανούμε, ο φόβος για το που θα πάμε .
Στην καρδιά του Μεγάρου Αρσάκη, εκεί που η ιστορία γίνεται μέρος της πόλης, δύο οργανισμοί με κοινή πίστη στη ζωντανή καλλιτεχνική δημιουργία, συναντιούνται για να ανοίξουν έναν νέο διάλογο ανάμεσα στο θέατρο, τη μουσική, το σώμα, το ένδυμα και τον ίδιο τον χώρο. Τα πρόσωπα του έργου, η Μελίνα, η Ξένια, η Ίνγκριντ, ο Άρης και οι άλλοι, φύλακες και κρατούμενοι μαζί, σάρκα από τη σάρκα της μεταπολίτευσης, βυθισμένοι ως το λαιμό στη δύσοσμη «ψηφιακή σούπα» που προέκυψε από την άστοχη ανάμιξη των ετερογενών υλικών της, παλεύουν απελπισμένα για να βρουν τον αληθινό, αναλογικό εαυτό τους. Τη μετάφραση έχει κάνει ο Αντώνης Γαλέος ενώ ο Νικορέστης Χανιωτάκης έχει αναλάβει τη διασκευή και τη σκηνοθεσία του έργου. Το Θέατρο Ζίνα μπορεί να φιλοξενήσει περίπου 400 θεατές, ενώ διαθέτει μπαρ στο φουαγιέ στο οποίο μπορεί να παραγγείλει κάποιος το ποτό του για το διάλειμμα της παράστασης, καθώς και ένα μικρό σνακ, όπως στο σινεμά. Πώς ξαναχτίζει κανείς τη ζωή του όταν τίποτα δεν είναι όπως πριν; Μια συγκινητική ιστορία για την απώλεια, την αντοχή και τη δύναμη να συνεχίζεις, όταν όλα σου λένε να παραιτηθείς.
Το κατάλαβα όταν γνώρισα τους συγγενείς μου. Όπως βλέπετε όμως, «ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιον». Ωστόσο, καμιά φορά τέτοιοι άνθρωποι έχουν και δύναμη. Είστε λίγοι όμως οι θιασάρχες που θέλουν οι συνάδελφοί σας να συνεργάζονται. Και γιατί πια, έχει μπει μέσα στο DNA μου ότι το καλό φέρνει καλό και το κακό φέρνει κακό.
Στο πρώτο τέταρτο του 21ου αιώνα έχουν αλλάξει πολλά στον καταμερισμό των οικιακών, γονεϊκών και φροντιστικών εν γένει αγγαρειών, αλλά δεν… Ενα απαραίτητο αξεσουάρ του εγχώριου πακέτου ευδαιμονίας που ονομάζεται «ηθικό πλεονέκτημα» είναι η βαθιά ενόχληση όταν ερευνώνται… Οι Δημήτρης Μπασλάμ, Αργύρης Μπακιρτζής και Φώτης Σιώτας ενώνουν τις δυνάμεις τους σε μια ξεχωριστή μουσική παράσταση για όλη την οικογένεια, στις 26 Η παραγωγή προσεγγίζει αυτά τα θέματα ανοιχτά και άμεσα και μπορεί να είναι συναισθηματικά προκλητική. Και στις δύο παραγωγές που λαμβάνουν χώρα στις δύο χώρες, παίρνουν μέρος καλλιτέχνες από την Ελλάδα και Γερμανία.
Η θεατρική εκδοχή του ομότιτλου διηγήματος του Ανδρέα Στάικου που έχει μεταφραστεί σε 34 γλώσσες… Ο Στράτος δεν μπορεί να πεί ψέματα. Η παράσταση έχει αποσπάσει βραβείο κοινού All4Fun και βραβείο της Πανελλήνιας Ένωσης Μεταφραστών. Δυο ανίκανοι κλέφτες ετοιμάζονται για τη ληστεία του αιώνα που όπως φαίνεται τείνει να καταλήξει σε ληστεία της συμφοράς.
]]>Table of Contents
Από τα πιο διάσημα που χωρίς τυμπανοκρουσίες και φαμφάρες συνεχίζει να χαράζει ιστορία, να διαμορφώνει τάσεις και εμπνέει. Η μπαρ σκηνή της Ελλάδας χρωστά πολλά, στο εν λόγω μπαρ. Ο Βασίλης Κυρίτσης και ο Νίκος Μπάκουλης έχουν στήσει μια ομάδα από ικανούς bartenders και κάθε κατάλογος που ετοιμάζουν κρύβει νόστιμες εκπλήξεις. Το στιβαρό Negroni, το γοητευτικό Boulevardier αλλά και το σοβαρό, γλυκό old fashioned είναι μερικά από τα κοκτέιλ που πρέπει οπωσδήποτε να δοκιμάσετε.
Ένα από αυτά είναι το Catching A Falling Star, το οποίο όπως λέει και ο κατάλογος έχει τα τρία S. Λέγεται Happy Accidents και έχει σαν θέμα την τυχαιότητα που πολλές φορές οδηγεί σε όμορφα αποτελέσματα. Πέρσι τέτοια περίοδο κυκλοφόρησε από την ομάδα του The Clumsies, τη Γεωργία Γεωργακοπούλου (η οποία δεν είναι πια στην ομάδα) και τον Νίκο Σουρμπάτη ένας υπέροχος κατάλογος που επιβάλλεται να δοκιμάσεις.
Δυνατό του χαρτί, πέρα απ' τον καφέ, τις ενδιαφέρουσες προτάσεις για φαγητό και τα ζουμερά μπέργκερ και τις αυθεντικές ιταλικές πίτσες υπό την επίβλεψη του σεφ Αλμπέρτο Σιμιλλίδη, είναι τα κοκτέιλ του. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, που βραβεύτηκε στον διαγωνισμό της Gardhu ως ένα από τα καλύτερα cocktail bars για το 2016. Τρόπος παρασκευήςΧτυπάμε πρώτα όλα τα υλικά στο σέικερ χωρίς πάγο, προσθέτουμε πάγο και χτυπάμε πάλι δυνατά. Η μέρα στο Ritzy ξεκινά με καφεδάκι και τραβάει μέχρι αργά το βράδυ με ωραία ποτά και ροκ μουσικές, ενώ διοργανώνονται και ειδικές θεματικές βραδιές. Και πώς θα μπορούσε να γίνει αλλιώς, αφού στην κάβα του φιγουράρουν πάνω από 150 ετικέτες ποτών και αποσταγμάτων, ενώ φημίζεται για τα ευφάνταστα κοκτέιλ του που συνεχώς ανανεώνονται ώστε να ταιριάζουν με την κάθε εποχή.
Όταν άνοιξε πριν από μερικά χρόνια, πολλοί λίγοι μπορούσαν να φανταστούν ότι θα γινόταν τόσο γρήγορα ένα από τα κορυφαία bars στο κόσμο. Και αυτό αποτελεί ένα μόνο μικρό δείγμα του γιατί τα τελευταία χρόνια βρίσκεται σταθερά στην λίστα 50 World’s Best Bars. Aπό τον Μάρτιο του 2009 που άνοιξε στο κέντρο της Αθήνας, το Baba (όπως το λέμε όταν κανονίζουμε να πάμε) είναι το bar που μας έμαθε να πίνουμε προσεγγίζοντας το ρούμι και το cocktail με καινοτόμο τρόπο. Iστορίες συνυφασμένες με την αρχαία ελληνική φιλοξενία που μοιραζόμαστε με τους επισκέπτες όταν η περίσταση το επιτρέπει.
Αν αναρωτιέσαι τι αποτέλεσμα έχουν όλα αυτά μαζί τότε πρέπει να το δοκιμάσεις, γιατί είναι απλά εξαιρετικό. Αν αυτό δεν σημαίνει «ψαγμένες συνταγές», τότε τι; Στις μουσικές, τα ακούσματα κινούνται ανάμεσα σε house, funky και soul, με πολλά events από DJs που τιμούν τη soulfull και afro house. Το Baba είναι καλοκαιρινή επιλογή γιατί σου θυμίζει πόσο ωραία είναι η Αθήνα όταν έχεις πού να πας. Είναι ένα από τα πιο ανεπιτήδευτα και fun bars του κέντρου, αλλά και πόλος έλξης σχεδόν όλων των bartenders όταν σχολάνε – και αυτό λέει πολλά.
Αν θες κάτι πιο πληθωρικό, το Basil Me Softly θα σε πάει αλλού, με campari, cinzano rosso, gin, βασιλικό, φράουλα και εσπεριδοειδή είναι σα να έχεις το καλοκαίρι στο ποτήρι σου. Στο Ρουφ, σε μια γειτονιά που εξελίσσεται ήσυχα αλλά σταθερά, έχει καταφέρει να φέρει την ιταλική ανεμελιά στο ποτήρι, χωρίς να καταφεύγει σε καρτ ποστάλ κλισέ. Το Dry Martini είναι πάντα εκεί, όπως και πιο παιχνιδιάρικες προτάσεις σαν το Venus in Furs ή το Timorous Beasties. Στη νέα πιάτσα των Ιλισίων, μέσα σε μια ήσυχη γειτονιά, ο Ηλίας Μαρινάκης έστησε έναν χώρο που μοιάζει να ήταν πάντα εκεί. Το Quinn’s είναι το είδος του μπαρ που σε κάνει να χαμηλώσεις ρυθμούς χωρίς να το καταλάβεις. Εκεί, βλέπεις τη δημιουργία να γίνεται μπροστά σου, χωρίς στόμφο, χωρίς περιττή θεατρικότητα.
Γι’ αυτούς που δεν θέλουν να πιουν αλκοόλ υπάρχουν επίσης μερικές virgin συνταγές. Επόμενη must taste ενότητα είναι τα δημιουργικά Summer Τails, που περιλαμβάνουν φρουτώδεις συνταγές όπως το Balux Summer Project και το Mystic Flower. Οι επιλογές αρχίζουν με προσεγμένες κλασικές προτάσεις. Στο κατάλογο των cocktails εντοπίζουμε έξι ιντριγκαδόρικες signature συνταγές, τις οποίες υπογράφει ο mixologist Δημήτρης Ελευθερίου. Παρελαύνουν όλα τα γνωστά εξωτικά ποτά σερβιρισμένα με παιχνιδιάρικη διάθεση, φρέσκα υλικά, αλλά χωρίς φανφάρες – εδώ η έμφαση δίνεται στα spirits. Το γνωστό και αγαπημένο bar spot της Γλυφάδας για μια ακόμα azor χρονιά πιάνει παραλία στο Yabanaki με τον Xavier Μισαηλίδη να φέρνει τροπικό αέρα και στη Βάρκιζα.
Εκεί έχουμε πιει καφάσια ολόκληρα από ρούμι και απολαύσει κάποια από τα πιο ισορροπημένα κοκτέιλ της Αθήνας, φτιαγμένα με «σπιτικά» υλικά. Αν έπαιζε σε time lapse η εξέλιξη της σκηνής των αθηναϊκών μπαρ, το Βaba au Rum θα ήταν πάντα εκεί, σημείο αναφοράς. Ο κατάλογος ονομάζεται ‘Ευδαιμονία’ και σύμφωνα με τον Αριστοτέλη είναι η ύψιστη κατάσταση που μπορεί να φτάσει ο άνθρωπος. Η αυλή του, η αύρα του αλλά και τα κοκτέιλ του, το κάνουν όλα αυτά τα χρόνια να ξεχωρίζει.
Έχει το όνομα έχει και τη χάρη, καθώς εδώ θα πιείτε μερικά από τα καλύτερα Mojito της ζωής σας, extra δροσερά και νόστιμα. Ένας βοτανικός, όξινος συνδυασμός από Cazcabel tequila, Lost Explorer Espadin mezcal, ελαιόλαδο, βοτανικό λικέρ, μάραθο και αρωματικό αλάτι. Αντί για vodka, Don Julio tequila, μαζί με Fernet Branca, cold brew καφέ, κακάο, βανίλια και δυόσμο.
Σε μία σχετικά μικρή πιάτσα, αρκετά μακριά από το κέντρο, θα δεις πολλά τέτοια μαγαζιά με ξύλινη διακόσμηση, ροκ ήχους και μπίρα να ρέει άφθονη, σε πολύ κοντινή απόσταση μεταξύ τους. Δες εδώ τις προτάσεις μας. Απόδειξη, ότι πολλά είναι και βραβευμένα στον τομέα τους, αλλά και το γεγονός ότι καθημερινά γεμίζουν κόσμο. Το Plum και το Porto Vecchio έχουν γενέθλια και το γιορτάζουν από τις 12 έως τις 14 Ιουλίου, μαζί με κορυφαία μπαρ της Ελλάδας και της Ευρώπης, που δίνουν ξανά ετήσιο ραντεβού στα βόρεια του Ιονίου. Tα (καλά) μαγαζιά γειτονιάς κάνουν σουξέ και στην Αθήνα, με τους λόγους να είναι μπόλικοι και να μην περιορίζονται στην αύξηση των αλκοτέστ. Το κορυφαίο ελληνικό premium gin δίνει ραντεβού με χαρισματικούς γευσιπλάστες σε κάποια από τα πιο όμορφα σημεία της χώρας.
The RitzyΛίγα βήματα απ' το μετρό του Χολαργού βρίσκεται το Ritzy, ένα all day cocktail bar για όλους εκείνους που εκτιμούν το fine drinking. Με signature επιλογές, όπως η Spicy Pineapple Margarita, αλλά και πολλές δημιουργίες των bartenders, διατηρούν πάντα το ενδιαφέρον μας αμείωτο. Η φιλική και fun εξυπηρέτηση, η κεφάτη μουσική και τα απολαυστικά κοκτέιλ σού θυμίζουν γιατί η Παρασκευή είναι η αγαπημένη σου μέρα! TGI FridaysΤα TGI Fridays, με την cozy αμερικανική ατμόσφαιρα, τις επιβλητικές μπάρες και τους επιδέξιους bartenders, είναι σταθερά αγαπημένο στέκι. Και όσο η ώρα περνάει, στο παιχνίδι μπαίνουν τα ξεχωριστά κοκτέιλ του και οι πιο δυνατές μουσικές που συχνά επιλέγουν γνωστοί ραδιοφωνικοί παραγωγοί.
]]>